Abidin Uyar Yazdı; ““Gyges’in Yüzüğü”nü açıklıyorum efendimiz. Sonuçta sizler haklısınız. Lütfen zihin konforunuzu bozmayınız!

29.11.2025
11
A+
A-
Takipçisi olduğum ve  dört gün önce yeni dersini bitirdiğim  notlar halinde çalıştığım Zeyrek  akademisinin felsefe hocalarından Abuzer Dişkaya fiziki olarak  derse katılan 8-10 kadar kişiye şunu sordu.
“Niçin ve neden buradasınız ?
Bu ders inanların çoğu için anlamlı bir ders değil.
Niçin evinizden kalktınız buraya geldiniz?
Gerçi dersin konusu 3.Dönem 4.Ders: Dini Önermelerin Epistemik Değeri idi .
 
Ama düşünün; Bir müftü, bir imam, bir vaaz memuru, İslam’ı ölümüne savunan bir İslamcı veya İslam’dan  nefret  eden bir adam sevgisinin ve ökesinin nedenini  bilmiyor.
İçinde tamamen bilinç dışı bir eylem barındırıyor.
Kimi muhafazakâr dini toplumda doğduğu için veya meslek olarak(örneğin ilahiyatçı)seçtiği için dindar oluyor, kimi de içinde başka bir çok neden barındırdığı için ör; psikolojik, sosyolojik dindara duyduğu tepki vs ile dine Tanrıya öfke duyuyor .
 
Bunlar benim için hiç önemli değil.
 
Fakat bunların hiçbirinin felsefi düşünce ile alaksı yok .
 
Her iki tipoloji bir birlerinden rol çalıyor .
 
Hiç biri  merak edipte zamanın 2 saatini bilme sürecini başlatmak için  harcamıyor .
 
Ama dizi filim seyrediyor kahvede saatlerce oturup oyunda oynuyor.
 
Pikniğe gidip saatlerce zamanını harcıyor .
 
Demek ki sorun zaman la alakalı değil .
 
Bireyde merakın ve şaşkınlığın olmaması…   
 
Çünkü o bildiğini zannediyor …
 
 Siyasete atılıyor, bir partinin  il veya ilçe başkanı, esnaflar derneği başkanı ticaret odası başkanı, belediye başkanı, imar komisyon üyesi meclis üyesi milletvekili olmak istiyor
 
 Konumuz  din, siyaset, iktisat veya siyasi  partiler değil sadece felsefesi…          
Eğer benim gerçekten bilgim varsa da “ahlak” bu bilginin neresinde duruyor diye sormuyor ?
Seçmenin zaten umurunda değil.
SORU …
Ceza alma korkunuz yoksa, yakalanmanız asla  mümkün değilse, kimse sizden hesap soramıyorsa, görünmez bir adam olarak  en mahrem alanlara insanların yatak odalarına girme imkanız varsa ,istediğiniz parayı görünmezlik zırhı içinde çalabiliyorsanız ve yakalanmayacağınızdan yüzde yüz emin iseniz  ahlaklı olmanız  için bir sebebiniz var mı?
Bu durumda dahi iyi insan olmak için uğraşır mısınız ?
İşte bu durumda evet bana dur diyecek bir otokontrol sistemi beni engelleyecek bir yeti var diyorsanız bu elle tutulan gözle görülen duyular aracılığı ile tespit fark edilen bir şey olmadığını idrak etmeye başladığınız anda adına ister vicdan, ister sağ duyu deyin bu ahlak metafiziğidir…
 Neden ahlaklı olamıyoruz?
 Bir anket yapılsa toplumun tamamı ahlaklı olmalıyız önermesine katılacaktır eminim.
Örneğin neden hırsızlık yapmamalıyım?
Neden adil olmalıyım?
Neden kamu malını el uzatmamalıyım?
Öyle bir neden söylemeliyiz ki  itibari neden olmasın. İçinde metafizik neden  bulunsun(Ahlak metafiziği,”Metaphysic of Morality”)…
İtibari neden şu demek.
Cezadan korktuğunuz için,toplumda itibar kaybedeceğiniz için, hırsızlık yapar rüşvet alır birde  yakalanırsam  rezil olurum hapse düşerim toplum içine çıkamam bu nedenlerden dolayı çalmıyorum diyorsanız bu davranış çıkar odaklıdır.
Sonuç odaklıdır.  
İtibari ahlak dır .
Hiç te makbul bir ahlak değildir.
Metafizik neden ise bundan çok başkadır.
 
Ben çalamam, bana yapılmasını istemediğim şeyi başkasına yapamam,elimde her türlü imkan olduğu halde düşmanıma dahi kötülük yapamam,yediğim elmanın kabuklarını içtiğim sigaranın izmarit ini  asla caddeye atamam imar rantına bulaşamam vs diyorsanız artık metafizik nedenler söz konusudur…
Ölümlü olarak kalitemi belirleyen şey, sahip olduğum sosyal  statü,zenginlik değildir .
 
 Varoluşsal gerçekliğim olarak bu vasıta değerler benim ahlakımla buluştu mu  buluşmadı mı?
İnsan olarak kalitemi bu belirler…
 
Bakın bakalım çevrenize, bürokrasinin tamamına, yönetici sınıfına, politika yapıcısının kaçında bu metafizik ahlak arayışı var?
 
  ***   ***   ***
Aşağıda ki fotoğraflara lütfen bakın .
Bu ülkede en tepe noktasındaki makam odası son derece mütevazi döşenmiş.
Neden?
En önemli siyasi figürler basit mekanlarda ağırlanmış.
 Neden ?
 İstese kamu parası ile cebinden bir kuruş çıkmadan görkemli yaşamını sürdürür.
Tatil günü herkes gibi sıraya giriyor.
Neden?
 
Çocuklarını, karısını kimse tanımıyor.
Neden?
Onlarda asla  sen benim kim olduğumu biliyor musun demiyor.
Neden?
Kamu araçlarını, makam arabalarını caddelerden geçerken çakarlı gösterişli görgüsüzlüğe kurban etmiyor.
 
Neden?
Doğuma bile bisiklet ile gidiyor .
Neden?
Bu “neden”ler  ne olabilir?
 
Lütfen Türkiye ki durumu ölçü almadan düşünün.
 
Tamam bir Türk dünyaya bedeldir. Biz en mükemmel dinin müntesipleriyiz.
Bunlar tabi ki göğsümüzü kabartıyor.
Tabi ki cennete biz gideceği bundan şüphemiz  yok .
Çünkü onların bir çoğun dini İslam değil kendileri de Müslüman değil
Japonya’da Şintoizm ve Budizm olarak 2 din hakimdir)
Fakat konu bu değil .
 
 ERDEM AHLAKI NEDİR?
Bir an için hayali bir senaryo kuralım .
Farzumahal;
Yasalar size öyle bir güç vermiş ki  bir emrinizle  binlerce polisi kızdığınız bir adamın  kapısına  yığabiliyorsunuz, sizin bir işaretinizle   mahkeme aylarca  bir insanı  ceza evinde yatırabiliyor, siz istediğiniz gibi hakaret ediyorsunuz bunların hepsini mahkeme ifade özgürlüğü sayıyor.
Size SEN diye hitap eden  adamı anında hakaretten göz altına aldırabiliyorsunuz.
Yani yarı Tanrı gibisiniz .
Fakat elinizde her türlü kötülük yapma fırsatı bulunmasına rağmen  hiç birine tenezzül etmiyorsunuz.
Bu  ölümcül gücü kullanmıyorsunuz .
Herkes kızabilir,küfredebilir, hakaret edebilir , intikam alabilir ama ben yapamam diyorsunuz .
İşte tüm bu gücü kontrol edip kullanmadığınız an siz ERDEM AHLAKINA sahipsiniz demektir .
Bu görev ahlakıdır.
Bu görevi ne kanunlar ,ne makam ,ne diploma, ne mal mülk ne şöhret verir.
Bu görevi kişi kendi kendine verir.
Bu  metafizik bir ilkeye dayanır .
CAHİLLİK BİLGELİĞİN İLK KIVILCIMIDIR.
Cahil olmaktan değil cahil olmadığınıza inanmaktan korkun …
Cahil olunmadan bilgiye ulaşılmaz.
Toplum cahilliği kötü bir şey zannediyor.
Oysa kötü olan cehalet değildir.
Kötü olan cehl-i mürekkep,hatta onun küpü olan cehl-i mikap denilen cahilliktir.
Bu cahil, cahil olduğunu bilmez bilmediğini de bilmez.
O her konuda konuşur.Her göreve taliptir.
Bunun felsefi açıklamasını Sokrates yapar.
 “Tek bildiğim hiçbir şey bilmediğimdir” .
Ben bilmiyorum ve bilmediğimi biliyorum diyen insanda artık bir arayış başlar.
Hastalığınızın tedavisini, bozulmuş arabanızın tamirini bilmiyorsunuz. Ama bilmediğimizi bildiğiniz için direk o işi bilen insandan yardım istiyorsunuz .
Sizin için artık bilme süreci başlamış oluyor.
Doktor bey neyim var diyorsunuz.
Veya Tamirciye arabamın nesi var diye sorduğunuz sorular merakla başlar.
Fakat bizdeki cehalet  cehl-i mürekkep durumu .
Bu toplum bilgeliğe diploma ile ulaşılacağını zannediyor.
Diploma gereksizdir demiyorum .
Böyle saçma düşünce olmaz elbet .
 Fakat bu ülkede  ülkeyi mahveden uygulamaları yapanların, geçmişte bankaları batıranların, hatalı ekonomik, siyasi ve hukuki kararları alanların, belediyelerdeki imar rantları yapanların tamamını ellerinde diplomaları olduğunu biliyoruz.
Diploma bunlara neden erdem ahlakı veremedi?
Onları bilge yapamadı .
Ama bilgiç yaptı…
DİPLOMA…
Michel Foucault, “Biliyorsunuz ki diploma, bilgiye ticari bir değer kazandırmaya yarar. Ayrıca diploması olmayanları, kendilerinin bilme hakkı ya da buna yönelik yetenekleri olmadığına inandırma işini görür…”
İşte Sokrates Atina yargıçlarına ben onlara göre daha bilgiliyim derken bunu kast ediyor…
Ben bilmiyorum ama bilmediğimi biliyorum onlar ise bilmiyorlar ve bilmediklerini bilmedikleri için bilgiye araştırmaya öğrenmeye ihtiyaç duymuyorlar .      
ANTİK YUNANDA İLGİNÇ BİR TARTIŞMA
 Adalet Hakkında Bir Konuşma;
 Platon’un öğretmeni Sokrates ve abisi Glaukon bir tartışma başlatır.
Kurgu şöyledir;
Glaukon; “Sözleşmecilik”(contractarianism) adını verdiği bir adalet felsefesi tasarlar. Bu tasarıya göre ideal olan eğer siz  yakalanamayacaksınız  ve ceza da almayacaksanız ve de başkaları da  size aynı kötülüğü  yapmayacağından emin iseniz .
 Siz rahatlıkla suç işleyebilirsiniz .   
Yani insan  doğası gereği eğer cezasını çekmeyecek olsa dilediğimizce çalar, öldürür, akla gelebilecek her suçu işlerdik.
 “Gyges’in Yüzüğü” düşünce deneyini  işte bunu anlatır .
Gyges, Lidya kralının hizmetinde olan mütevazı bir çobandır. Bir gün, koyunlarını otlattığı yerde deprem olur ve zeminde bir çukur açılır. Çukurun içine girip baktığında farklı farklı garip objelerle birlikte bir yüzük bulup parmağına takar. Daha sonra bir çobanlar toplantısında yüzüğü sola çevirince diğerlerinin onu göremediğini fark eder. Yüzükle görünmez olmuştur.
Bunu fark eden Gyges, kötülük yapmaya girişir. Mesaj iletme bahanesiyle saraya girer ve Kraliçe’yi baştan çıkarır. Gyges’in sadakat yemini ettiği Kral’ı öldürmek için kafa kafaya verip komplo kurarlar ve onun ölümünden sonra Gyges tahta geçer.
Özetle ;İnsan eğer yakalanmayacağını biliyorsa bana kimse dokunamaz,beni cezalandıramaz  üstelik rakiplerimde aynı şekilde benim yaptığım kötülükleri bana yapamaz bundan da eminim derse rahatlıkla suç işleyebilir .
İşte buna engel olacak tek birincil ilke metafizik ilkedir… 
SONUÇ YERİNE :
Sadece saçmala hakkımı kullandım.
Bunlar boş işler,düşünüp  beyninizde hasar açmayınız.
Sonra bizim atasözlerimiz boşuna uydurulmuş sözler değildir .
Devlet  malı deniz olduğu için yemeyip domuz olmayı  göze almamalıyız…
 Bal tutan parmağını yalar dendiğine göre makam otosundan bedava yurt içi ve  yurt dışı gezilerinden kaçmamalıyız.
Kamun parasını kendi paramız gibi harcamalıyız.
Böyle gelmiş böyle gider dendiğine göre ;
Eski köye yeni adet getirmemeliyiz…

Bir Yorum Yazın

Ziyaretçi Yorumları - 0 Yorum

Henüz yorum yapılmamış.