Yufka Yüreklilerle Çetin Yollar Aşılmaz – Atsız Bey

11 Aralık günü ‘’Yufka yüreklilerle çetin yollar aşılmaz’’ diyen büyük düşünür, yazar ve şair Hüseyin Nihal Atsız’ın aramızdan ayrılışının 44. Yıldönümü idi. Eserleri ve makalelerini okuyanların çok iyi bileceği gibi Atsız Bey’in ülküsü dar bir bakış ile anlaşılamaz. Eserlerinde yapılanan ülküsünde, ülkesini yücelmiş, yükselmiş ve parlak geçmişine geri dönmüş olarak resmediyordu. Bu dönüş tüm zorluklara, tuzaklara ve eğitimsizliğe savaş açarak olacaktı. Mesleği Edebiyat Öğretmenliğiydi. İnançlıydı, gençlerden çok umutluydu.

Devrimler henüz tamam değildir diyordu. Türkiye’de gerçekleştirilen devrimler devlet sistemini, işleyişini; devletin vatandaşına bakışını değiştirmişti. Eğitim her köşeye yayılmaya çalışılıyordu ve sanayi tesisleri kurulmaya devam ediliyordu. Bu işler hep yetişmiş, eğitimli, bilinçli bireylere ihtiyaç duyuyordu.  Atatürk’ün ‘’umudum gençliktedir’’ sözünde belirttiği gibi, umudu dosdoğru yetişmiş gençlikte idi.

Atsız Mecmua’da ‘’Bize Bir Gençlik Lazımdır’’ başlıklı makalesinin sonunda şöyle tarif edecekti bu umut ettiği gençliği: Bize bir gençlik lazımdır. Temelinde cehalet, duvarlarında riya, tavanlarında dalkavukluk bulunmasın. Devrimleri tamama erdirerek Türkiye’yi yüceltecek gençlerin inşası ve karakteri böyle olmalıydı ona göre.

Atsız Bey’in romanları son derece incelikle, uzmanlık eseri bilgilerle bezenerek kaleme alınmıştır. Büyük yazar Cengiz Aytmatov’un söylediği “Bozkırda doğmuş olan ben bile, bozkır hayatını, hiç bozkır görmemiş Hüseyin Nihal Atsız kadar canlı anlatamazdım’’ sözü Atsız Bey’in romanlarının seviyesini anlatmak için çok iyi bir referans noktası olacaktır düşüncesindeyim. Bozkurtlar (Bozkurtların Ölümü – Bozkurtlar Diriliyor), Deli Kurt ve Ruh Adam romanlarından her biri Türk Edebiyat varlığının nadide eserlerindendir. Bozkurtlar isimli romanında geçen ‘’Kürşad’’ adlı karakterin ismi Nihal Atsız’a aittir ve bugün erkek çocuklarına isim olarak verilmektedir.

Atsız Bey aynı zamanda şiirde kaleme almıştır. Merhum şair Attila İlhan, öğretmeni Nihal Atsız ile tanışmasını ve hakkında nasıl yanlış fikirler yürüttüğünü ve Atsız’ın konulara ne kadar hâkim olduğunu, öğrencilere ilgide onları ayırmadığını canlı yayında anlatmıştı. Şiirleri ‘’Yolların Sonu’’ isimli şiir kitabında toplanmıştır. Bazı şiirlerinden birkaç mısra yazmak isterim:

***Yolların Sonu***

Bugün yollanıyorken bir gurbete yeniden

Belki bir kişi bile gelmeyecektir bize.

Bir kemiğin ardında saatlerce yol giden

İtler bile gülecek kimsesizliğimize

***Kahramanların Ölümü***

Gerilir zorlu bir yay / Oku fırlatmak için;

Gece gökte doğar ay / Yükselip batmak için…

İnsan büyür beşikte / Mezarda yatmak için.

Ve… Kahramanlar can verir / Yurdu yaşatmak için.

Atsız Bey’in hayatı çok çetrefilli geçmiştir. Milliyetçilik davalarında yargılanmış, (3 Mayıs 1944 Türkçülük-Turancılık Davaları), tabutlukta işkence görmüş ve tüm bu çilelerin sonunda Yargıtay’da tüm suçlamalardan beraat etmiştir.

Nihal Atsız’ın tarih bilgisi çok derin ve konusuna hâkim durumdadır. Bir tarih bilginidir aynı zamanda. Süleymaniye Kütüphanesinde görevli iken pek çok eski eseri günümüz Türkçesi’ne çevirmiştir. Bu sayede tarih öğrencileri bilgileri Türk kaynaklarından okuma şansı buldular, yabancı kaynaklara bağlı kalma zorunlulukları ortadan kalkmıştır; bunu dile getiren Prof Dr. İlber Ortaylı’dır. Oruç Beğ Tarihi, Evliya Çelebi Seyahatnamesi, Ebussuud Bibliyografyası bu çeviri eserlerine birkaç örnektir.

Hareketli ve zor geçen yaşamı başlı başına bir roman olan Atsız Bey, rahatsızlığının tespit edilememesi sonucu 1975 yılının 11 Aralık günü hayatını kaybetti. Tanrı Dağlarında Kürşat’la, Bilge Kağan’la, Kül Tegin’le, Attila ile Alparslan Han’la, Yıldırım’la, Timur’la; Oğuz Kağan önünde diz vurup, bağır bastı. Cenazesi gençler tarafından kaldırılarak Karacaahmet Mezarlığı’na defnedilmiştir. Kardeşi büyük Türkçü Necdet Sançar ile yan yana yatmaktadırlar. Atsız Bey, fikirlerini yaşatanlar ve takipçileri tarafından bir ’’Ata’’ olarak kabul edilmiştir.

Yüce Tin’i Şad, Mekânı Uçmak Olsun…

Yufka Yüreklilerle Çetin Yollar Aşılmaz – Atsız Bey” için bir yorum

  • Aralık 19, 2019 tarihinde, saat 4:17 am
    Permalink

    Atsız Beğ yazınızı çok beğendim..Rahmetlinin cenazesinde ben de bulundum..yolum düştükçe fatiha ile yad ederim..Bozkurtlar ölüyor’ un çok eski baskısı, sonraki baskısı ile kitaplığımda..Bahsi geçen eserlerini çeviri olarak değilde,günümüz Türkçesine aktarma olarak ifade etmek doğru olur kanısındayım.

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: